Podniesienie dna zatoki szczękowej Grodzisk Mazowiecki

W obecnych czasach niezwykle popularną metodą odbudowy utraconego uzębienia jest leczenie implantologiczne. Implanty to tytanowe wszczepy śródkostne wprowadzane w kości szczęki lub żuchwy. Integrują się z kością i dzięki temu zastępują korzenie zębowe, stając się stabilną podstawą pod zamocowanie wybranej odbudowy protetycznej.

Jednak w przypadku Pacjentów, którzy utracili uzębienie na długo przed zabiegiem implantacji, dochodzi do stopniowego zaniku wyrostka zębodołowego oraz powiększenia pneumatyzacji zatoki szczękowej.

Zatoka szczękowa to przestrzeń kostna wysłana śluzówką i napełniona powietrzem. Umiejscowiona jest nad korzeniami górnych zębów bocznych. W prawidłowych warunkach między dnem zatoki a korzeniami zęba powinna znajdować się kilkumilimetrowa warstwa kości. Jeżeli jej brakuje, mogą pojawić się problemy takie jak częste infekcje zatok i przenikanie do korzeni zęba bakterii z jamy zatok. Zaistnienie takiej sytuacji nie pozwala też na wstawienie implantu, ponieważ brakuje dla niego wtedy odpowiedniego podłoża kostnego. W takich przypadkach lekarz może zalecić przeprowadzenie zabiegu podniesienia dna zatoki szczękowej.

Jak przebiega podniesienie dna zatoki szczękowej?

Do zabiegu należy się odpowiednio przygotować, jednak wszelkie działania w tym zakresie zależne są od zaleceń lekarza, indywidualnie dobranych względem każdego Pacjenta. Specjalista może na przykład zalecić używanie przed zabiegiem określonych środków przeznaczonych do higieny jamy ustnej: past i płukanek. Leczenie chirurgiczne może odbyć się tylko na odpowiednio przygotowanych zębach, które nie są objęte kamieniem nazębnym.

Podniesienie dna zatoki szczękowej jest skomplikowaną procedurą medyczną. Chirurg stomatolog wprowadza w dno zatoki szczękowej materiał o odpowiednim charakterze, który nie będzie powodował reakcji zapalnej i przyjmie się tak, jak naturalna kość. Materiał kościotwórczy wprowadza się do dna zatoki, dzięki czemu zostaje ona podniesiona, co ostatecznie umożliwi przeprowadzenie zabiegu wszczepienia implantów.

Podniesienie dna zatoki szczękowej można przeprowadzić dwiema metodami: zamkniętą i otwartą, w zależności od ilości dostępnej kości i planowanego zabiegu implantacji.

Metoda zamknięta (atraumatyczna, pośrednia)

Stosuje się ją, gdy wysokość kości wynosi co najmniej 5–8 mm, a konieczne jest tylko niewielkie uniesienie zatoki. Procedura wygląda następująco:

1. 1. Otwór pod implant – lekarz wykonuje otwór w kości szczęki w miejscu planowanej implantacji. 
2. 2. Delikatne unoszenie błony Schneidera (wyściełającej zatokę) za pomocą specjalnych osteotomów. 
3. 3. Dodanie biomateriału (np. kości własnej lub syntetycznego materiału kościozastępczego) w powstałą przestrzeń. 
4. 4. Wprowadzenie implantu – często zabieg uniesienia dna zatoki i wszczepienia implantu wykonuje się jednocześnie. 

Metoda otwarta (klasyczna, boczna)

Wybierana, gdy ilość kości jest mniejsza niż 5 mm, co uniemożliwia stabilne osadzenie implantu bez wcześniejszej rekonstrukcji kości. Etapy zabiegu:

1. 1. Nacięcie dziąsła – lekarz wykonuje dostęp chirurgiczny do bocznej ściany zatoki. 
2. 2. Otwór w kości – wycinany jest niewielkie okienko kostne w bocznej ścianie szczęki. 
3. 3. Uniesienie błony Schneidera – ostrożne oddzielenie błony zatoki od kości. 
4. 4. Wypełnienie przestrzeni materiałem kostnym lub kościozastępczym 
5. 5. Zamknięcie rany – błona zatoki zostaje zabezpieczona, a tkanki zszyte. 
6. 6. Implantacja (opcjonalnie) – w zależności od ilości uzyskanej kości, implant można wszczepić od razu lub po kilku miesiącach gojenia (6–9 miesięcy). 

Wybór metody zależy od warunków anatomicznych Pacjenta oraz planowanego leczenia implantologicznego.